…en dan is het ineens zo ver. Na vijf jaar zwoegen, piekeren, schrijven, schrappen en regelmatig gillend gek worden sta ik op een zonnige donderdagmiddag ineens met het eerste exemplaar van mijn proefschrift in mijn handen.

Dit moment. Ik heb er eigenlijk nooit van durven dromen – toch steeds stiekem een beetje bang dat ik voortijdig af zou haken – en nu overkomt het me dan toch! Hoe hoor je je op zo’n moment te gedragen?? Zijn daar regels voor? Hoe dan ook, ik kan de sterke neiging om het resultaat vol overgave te kussen niet onderdrukken, tot grote hilariteit van een groepje wel heel jonge studenten in een hoekje van de TL-verlichte Groningse copyshop.

Kunst&Klant in de Nederlandse Podiumkunsten is geboren! Weliswaar duurt het nog tot januari 2012 voor de definitieve versie gedrukt zal zijn…maar who cares. Ik beloon mezelf heel terecht met twee paar schoenen en plof uiterst voldaan neer op het gras in de theetuin – de perfecte plek om me even in gemijmer te verliezen.

Want…wat nu?

Zoals iedere promovendus twijfel ook ik er ineens aan of de wereld wel op mij en mijn onderzoek zit te wachten.

**

Twee weken later is mijn eigen bedrijfje Kunst&Klant een feit. Ik heb maar gewoon besloten dat de wereld wel degelijk iemand kan gebruiken met nieuwe ideeën over kunstmarketing (en de timing is ook niet slecht, moet ik zeggen), en ga in dat kader aan het werk als adviseur, onderzoeker en docent. Wat de toekomst brengt weet ik niet, maar als ik ook maar íets kan bijdragen aan het creëren van een sterkere, minder subsidieafhankelijke podiumkunstensector, dan is het het langdurige gezwoeg, gepieker, geschrijf en geschrap meer dan waard geweest!

(nog erg in aanbouw, maar al wel online: www.kunstenklant.nl)